~★ Luvless Paradise ★~

ไปมีตติ้งดอลมาค่ะ...สนุกมากพอๆกับเหนื่อยมาก 555+
มิตติ้งนี้เป็นมีตติ้งที่พี่ยุ้ยกับพี่หนึ่งชวนไปมีตติ้งกันค่ะ ที่เซนทรัลเวิลด์ ร้านญาลอง

พี่ยุ้ยส่งอีเมลมานัดว่ามีตติ้งเริ่มตอน11โมงครึ่ง...เราถึงร้านญาลองเอาโน่น เที่ยง15นาที มัวแต่ไปหลงอยู่ชั้นบนโน่น กว่าจะรู้ตัวก็วนเวียนอยู่ข้างบนร้านญาลองไปอีก1ชั้นอยู่ราว ๆ น่าจะสัก 20นาที

คนอื่นๆเขาถึงกันหมดละ...เดินเข้าไปเห็นโต๊ะยาวในสุดเต็มไปด้วยดอลก็พอจะเดาออกทันทีว่าใช่แน่ ๆ พี่หนึ่งแนะนำให้รู้จักคนที่มามีตติ้งด้วยกัน โต๊ะยาวมาก ติดริมหน้าต่างร้าน มองออกไปวิวดีด้วยสิ แสงก็ดีมาก

จริง ๆ แล้วไปถึงตอนนั้นพี่หนึ่งบอกว่าพี่ยุ้ยยังมาไม่ถึงเพราะไม่สบาย
เลยนั่งหาที่ทางเอาลูกออกจากกล่อง
พอดีใส่เสื้อแต่งองค์ทรงเสื้อกันมาเรียบร้อยเลยไม่ต้องมาปล้ำใส่กันตรงนั้น

(รอบที่แล้วปล้ำใส่สูทกันไปรอบหนึ่งนั่นชักเข็ด เลยเอาอย่างนี้ดีกว่า555+)
หลาย ๆ คนเริ่มสั่งอาหารมาทานกัน ส่วนมากจะเป็นสปาเก็ตตี้กัน

ของเราสั่ง สปาเก็ตตี้ คาโบนาร่า กับ น้ำแตงโมปั่น (สีแดง...แรงมะล่ะ3เท่า)
น้ำแตงโมของเค้าอร่อย เป็นธรรมชาติดี ไม่หวานเกินไป ส่วนสปาเก็ตตี้ก็อร่อย เสียตรงคนกินมันเชื่องช้าไปหน่อย เลยกินไปกินมาใช้เวลานานจนสปาเก็ตตี้เริ่มเหนียว 555+ (เราชอบน้ำแตงโม...อย่าสงสัยว่าทำไมกินแต่น้ำแตงโม ไม่เกี่ยวกับแรง3เท่า แต่ชอบอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วนะ )

เท่าที่มองไปเห็นแต่เด็ก ๆ ...เยอะมากเลย

ช่วงแรก ๆ พี่หนึ่งพาแนะนำรอบโต๊ะ ไม่รู้จะทำยังไง...ไหว้รอบทิศไม่รู้เหนือรู้ใต้555+

นอกเรื่องนิดนึง : พี่หนึ่งแนะนำว่าเราชื่อมาร์ แต่บางคนอาจจะงงๆ...พี่แฝดก็เรียกเราว่าน้องไอซ์555+
พอดีในกลุ่มเพื่อนนี่ มีคนชื่อไอซ์3-4คน...เวลาเรียกเลยไม่รู้ว่าที่เรียกนี่ไอซ์ไหน กร๊าก
ด้วยความที่ว่าชื่อจริงชื่อ 'ปิ๊บ...มาร์' <<< เซนเซอร์ทำเพื่อ?
ดังนั้นเพื่อนเลยเปลี่ยนมาเรียกว่ามาร์แทนช่วง2-3ปีหลัง ๆ จะมีแต่คนรู้จักเราด้วยชื่อมาร์มากกว่าไอซ์
(บอกไว้...กันมึน555+) แต่ก็ดีนะเพราะจากนั้นไม่เคยหันไปหาคนที่ตัวเองไม่รู้จักเวลามีคนเรียกชื่อเหมือนเราอีกเลย กร๊าก...

กลับเข้าเรื่องต่อ : เจอบางคนที่เคย ๆ คุ้น ๆ กันอยู่บ้างด้วยโดยไม่คาดคิด (ตอนไปไม่ค่อยรู้ว่าใครจะไปบ้าง) ก็ไปเจอพี่ๆในวงการในงานมีตด้วยอย่างพี่แฝด พี่พลัม

ตอนเอาลูกชายออกมานั่ง กำลังเซ็ตกล้อง...พี่ยุ้ยมาถึงพอดีกับSD30
(ซึ่งคุณโนบุพ่อบ้านของพี่ยุ้ยท่าทางเป็นคนอารมณ์ดีน่ารักมาก)
พึ่งรู้จากบล็อคพี่ยุ้ยว่าคุณพ่อบ้านไม่เคยมามีตติ้งดอลกับพี่ยุ้ยเลย 555+
ตกใจว่าทำไมดอลมากมายอย่างนี้ แต่พี่ยุ้ยบอกว่านี่ยังแค่หยิบมือ 555+

เริ่มมีตติ้งได้ไปนั่งทางด้านหัวโต๊ะอีกด้านหนึ่ง ที่นั่งของเราติดกับที่นั่งของพี่แฝด
สักพักพี่เจนมานั่งถัดจากเรา(ที่เก้าอี้หัวโต๊ะพอดี) ลูกสาวพี่เจนสวยมาก
เป็นสาวซูเพีย เฟสอับออกมาสวยออกคม ๆ เห็นว่าเฟสที่เดียวกับลูกแนนด้วย
เราชอบสาว ๆ ซูเพียกับลิมฮวา ค่าย2ค่ายนี้ไม่ค่อยดังเท่าไหร่ บางคนไม่รู้จัก แต่สาวจาก2บ้านนี้งามมาก

พี่เจนให้น้องเค้านั่งอยู่ตอนที่เรากำลังสูดสปาเก็ตตี้(กร๊าก)แต่เห็นก็รู้ว่าสาวซูเพีย เพราะเราชอบสาว2ค่ายที่กล่าวมาข้างบนมาก เนื่องจากมีสเน่ห์ของความเป็นเพศหญิง และเป็นดอลแนวเรียลที่สวยมาก ทางบริษัทใช้เรซิ่นฝรั่งเศษอีกด้วยซึ่งเราแอบชอบ เพราะถ่ายรูปง่าย ผิวจะใส อมแสง ขาวผ่อง...และสำคัญมาก 'เบา' 555+

อิจฉาแนน...ลูกเบา (โดนแนนตบตี)

จากนั้นก็มีการคุยกันบ้าง ถ่ายรูปกันบ้าง ส่วนตัวเราไม่ได้คุยกับสาว ๆ เกาหลีเลย เพราะเราอาย 555+ พยายามคุยตอนที่ไปถ่ายรูปลูกๆเขาแต่ก็ชวนคุยไม่ค่อยออก ทั้งๆที่จริง ๆ อยากคุยมาก (กรรม)

เล่ามาพอเป็นบรรยากาศให้คนอ่านนึกภาพออกได้แม้ไม่ได้ไปด้วยกัน ต่อไปเป็นรายการแปะรูป...
โหลดหนักหน่อยนะคะ ส่วนตัวเลือกรูปที่ค่อนข้างชัดมาลง แล้วก็รูปที่ไม่ค่อยย้อนแสงมาก

.

.

.

.

.

.

. 

ภาพรวมหมู่ดอล...ไม่แน่ใจว่าถ่ายครบรึเปล่า

ขวัญใจช่างภาพ...น้องโมจิ ชอบท่านี้มากเลย น่ารักมาก สีตากับสีเสื้อสีเดียวกันด้วยละ

เด็ก ๆ ตัวเล็ก ๆ ถ่ายแล้วกระชุ่มกระชวยดี หลังๆนี่ชอบดอลเด็ก ตัวเล็กน่ารัก ตาใสๆ

รวมคณะดาวเด็ก...ที่เห็นหนุ่มซึ่งมาแต่หัว ซึ่งจากที่ฟังน่าจะเป็นหัวของพี่Kappaที่ปั้นและหล่อเอง

เด็กโต...จับกลุ่มคุยกัน "วันนี้เราจะแกล้งพวกแม่ๆยังไงดี"

สาวน้อยชุดขาว คนนี้ชุดสวยเห็นแต่ไกล ชอบหมวกมากเลย

น้องแอนนี่ลูกสาวของพี่แฝด

ลูกสาวของคุณkiru ถ้าจำไม่ผิด(ไม่น่าผิดหรอกน่า...เรื่องเด็กน้อยๆน่าจะจำแม่น555+)
น้องเค้าชื่อน้องแคลร์ ชอบดอลสาวมีฟัน...เวลายิ้มเหมือนเด็กยิ้มแบบไม่เก็กดี
ดูเป็นยิ้มธรรมชาติกว่าแบบปรกติอีก (โอเรเรียจังลูกสาวของเราก็มีฟัน...)

น้อง2คนนี้เราเดินไปขออนุญาตถ่ายมาจากอีกมุมหนุ่งของโต๊ะอาหาร (โต๊ะยาวมาก)

ชอบชุดน้องคนนี้ ลายน่ารัก ชอบสีเขียวอ่อน ๆ กับแบบเสื้อตรงหมวกมากเลยนะ

น้องคนนี้น่ารักมาก แอบรู้สึกว่าถ้าลืมตาแล้วตาโตๆคงยิ่งน่ารัก
เราชอบเค้าเพราะเขามีเขาเล็ก ๆ เหมือนยูนิโก้ (ใครเคยดูก็แสดงว่าเราแก่พอกัน555+)
เคยเจอคนเอาสาวลิมฮวาไปต่อเขายาว...อันนั้นสิน่ากลัว  แบบนี้น่ารักกว่าอีก

อา...น้องโมจิอยากมาบ้านพี่ไหมคะ
ทำตัวเป็นภัยเยาวชน...จะโดนลูกชายไล่กระทืบข้อหาเป็นภัยแก่เด็กไหมเนี่ย?
อัลซัส : รู้ตัวดีนี่...(หักมือ กร๊อกๆ)

อัลซัสและนาโอะ...ผิวขาวมากเลย เราชอบผิวนาโอะมากเลย ขาวมาก ๆ
เลยเห็นพาสเทลสีชมพูบนแก้มชัดเจน ดูมีน้ำมีนวลกว่าปรกติดอลสีผิวแบบอื่นๆนะ

จำได้ว่าดีใจได้เจอนาโอะ ถ่ายใหญ่...เสื้อที่นาโอะใส่น่ารักมาก ชอบสีชมพูแอบพาสเทลแบบนี้จัง

น้องแคลร์ที่ตอนหลังมานั่งด้วยกัน...ตอนก้มหน้าเห็นฟันน้อยหน่อย แต่ก็ยังดูน่ารักนะ
เราว่าตาเค้ากลมโต ถ่ายรูปออกมาน่ารักและถ่ายง่ายกว่าเจ้าลูกชายเยอะแยะ

นางสาวนาโอะ แฟนโทนี่เซนเซย์อีกสักรูป...โอย ชอบสีเสื้อออออ เข้ากับสีปากน่าจูบ
ขืนจูบโดนโทนี่ซังไล่ฆ่าแน่นอน ...

อัลซัสวันนี้บุหรี่แทบทั้งวัน...แอบรู้สึกว่าลูกใส่สูทแล้วได้เกิดกว่ากุงเกงยีนส์อีก
รุ่นน้องบอกว่ามองแล้วนึกถึงพี่โน่ ดีโน่ จาก การ์ตูนรีบอร์น (ตีลังกามอง...เหมือนตรงไหน?)

น้องโมจิ...น้าไม่คิดว่าหนูจะไวไฟปานนี้ O[]o''

คนนี้ลูกชายพี่พลัมค่ะ ตอนถ่ายย้อนแสงไปนิด พยายามปรับค่าให้ไม่มืด
ตอนแรกจะถ่ายแต่ยังแต่งตัวไม่เสร็จ...เลยวิ่งกลับมาใหม่อีกรอบ555+

คนนี้ก็ลูกพี่พลัม...ชื่อคุณมากิ ดูเค้าเข้ากับเสื้อสีเข้ม ๆ ...ดูแล้วจะขรึม ๆ ดีค่ะ

ภาพคู่...หลังแต่งกายสำเร็จ แอบเห็นแว่นตาด้วย!! น่าใส่แว่นจริงๆหนุ่ม ๆ

เรียง4แบบนี้นาโอะเนื้อหอม ลูกพี่พลัมขนาบข้าง อัลซัสก็ยังบุหรี่ต่อไป -_-''
มะเร็งบุหรี่ทำอะไรหนุ่มเรซิ่นได้ไหมเนี่ย ? ถ้าได้ก็มะเร็ง2เท่าแน่ ๆ

เด็ก ๆ ที่เราเวียนวนอยู่รอบ ๆ ...ชอบเด็กน้อย ๆ น้องเสื้อสีแดงน่ารักมาก หน้าตายิ้มอารมณ์ดีจัง แต่...นิกิคุง เหมาสาว3คนเลยเหรอคะ ???

"พี่ฮะมองกล้องหน่อย"

จับลูกไปยืนตรงหน้าต่างค่ะ มองออกไปวิวสวยมาก บางมุมถ่ายออกมาเหมือนอยู่ในตึกออฟฟิสสูง ๆ เลย...ตื่นเต้นมาก เลยถ่ายมาเยอะ เพราะเป็นคนชอบที่สูง(ฮา) แล้วยิ่งที่สูงแบบตึกกระจกนี่ยิ่งชอบมาก (เหตุผลที่ชอบระเบียงด้านหน้าของเซนทรัลเวิลด์มาก555+มองออกไปข้างนอกได้ไกลๆดี)

กำลังถ่ายลูก...เหลือบไปเห็น2สาว
(ถ้าจำไม่ผิดเป็นสาวๆทั้งคู่...ลูกพี่kappaสาวหล่อมาก ๆ ตอนแรกดูไม่ออกเลย นึกว่าหนุ่มที่ไหน)

บอกแล้วว่าคนถ่ายชอบตึกกระจกสูงๆ ....OTL ยังกรี๊ดกร๊าดได้อีก
"ตกลงถ่ายดอลรึถ่ายวิว..." << นั่นสิ -_-'

น้องคนนี้รู้สึกว่าชื่อน้องมิลลี่ เราว่าถ่ายกับมุมตรงนี้ตัดกับสีเขียว ๆ แล้วดูสวยมากเพราะชุดเค้าสีขาว

สาวซูเพียของพี่เจน สวยมากกกกกกกกกกกกกก (ลาก ก.ไก่ กุ๊กๆ ยาวๆ)
เราสันนิษฐานกันว่า ลาดิอัสที่เฟสอับให้พี่เจนและแนนอาจจำสลับกัน
เพราะพี่เจนรีเควซไปว่าขอแบบหวานๆ พี่เจนได้ออกมาหน้าตาเป็นสาวคมแบบที่เห็น
ในขณะที่แนนรีเควซคม ๆ ....มาซะหวานเลย (เป็นปริศนาที่ดูท่าจะเป็นไปได้)

โทนี่เซนเซย์ไม่อยู่...แต่วันนี้มีคนดูแลนาโอะแทนแล้ว 555+
(ล้อมาก ๆ โทนี่เซนเซย์มาจัดการเข้าสักวันหรอก OTL)

ชอบกิกิจังรูปนี้มาก หามุมถ่ายอยู่ตั้งนาน...กลัวแสงน้อยไปแต่ชอบรูปนี้เป็นพิเศษเลย ไม่รู้ทำไม

ถ่ายกับน้องกระต่าย...น้องกระต่ายน่ารักมาก เห็นตอนในร้านคอฟฟี่บีนถ่ายกับเค้กน่ารักมากเลย

ยังคิดเหมือนเดิมว่าน้องเค้ายิ้มเก่งมากเลย

น้องแคลร์กับลูกสาวพี่ยุ้ยเข้ากันได้ดี เพราะไซส์ไล่ ๆ กัน เอียงซบๆกันแล้วน่ารักตามประสาสาวๆ

น้องแอนนี่กับที่คาดผม...รู้สึกว่าที่คาดผมอันนี้พี่หนึ่งทำออกมาอันเดียว แต่สวยมาก ดีเทลสวยจริง ๆ กลีบและใบกุหลาบบางและสวยงาม เป็นงานประเภทที่เราเองเชื่อว่าตัวเองไม่มีปัญญาทำเองได้แน่ๆ OTL

น้องโมจิกับ กระต่าย...(แอบลำเอียง เผลอไม่ได้ ต้องหันไปหาน้องโมจิ555+)

อัลซัส : ร้อน...รู้ว่าขี้ร้อนแล้วยังจะบังคับใส่สูทอีก -*-
Luvless : ร้อนแต่ใส่แล้วหล่อก็ต้องทนละลูก...ทนเถอะเพื่อแม่ (ที่ชอบหนุ่มใส่สูท)
/me โดนอัลซัสไล่ฆ่า...

ถอดให้หายร้อนก่อนก็ได้ เดี๋ยวร้อนจนเรซิ่นแฉะ....(มันจะเป็นยังงั้นได้ยังไงล่ะ -_-')

ยิ้มกับคนอื่นเขาเป็นมั่งไหมเนี่ย...

ถ่ายกับลูกสาวพี่เจนอีกคนนึง พอดีย้อนแสง  ภาพนี้มัวๆ มืด ๆ ยังไงชอบกล OTL ขออภัยค่ะ

ทางนี้นาโอะก็ยังมีหนุ่มคอยดูแลต่อไป
โทนี่เซนเซย์...ระวังไว้ให้ดีนะ....(อร๊อก!!<<<โดนอัลซัสบีบคอ โทษฐานพูดมาก)

รูปนี้ลูกเรานั่งซะเรียบร้อยเลย ตอนบ่ายๆแสงดี ถ่ายง่าย อะไรก็ใสไปหมด ดีมากเลย

(คอลสาว)ขวัญใจเราคนหนึ่งคือสาวซูเพียนี่ล่ะ

รูปรวมอีกสักรอบ...จบแล้วจ้า

เท่าที่ทราบ คนอื่น ๆ โพส+ย่อรูปไวมาก เราโพสช้ามากกกกก มัวแต่นั่งดูน้องโมจิ(ความลับเปิดเผย) ชอบมีตครั้งนี้มาก ๆ เด็กน้อยมากมาย น่ารักทั้งนั้นเลย ชอบจริง ๆ

ภาพคงโหลดกันหนักหน่อยนะคะ555+คนโพสก็ตาย คนดูก็ลำบาก กรรมจริง ๆ OTL

วันที่ไป...เดินจากBTSไปที่ร้าน กระเป๋าใส่อัลซัสตีขาเวลาก้าวขาตลอดเลย
ตอนนั้นรู้สึกแสบ ๆ เพราะรู้สึกว่ามันสีกับขา แล้วก็กระแทกๆตอนก้าวขา
แต่กลับมาแล้วปรากฏว่ามีรอยเขียวนิด ๆ O[]o'

ตอนท้ายๆคุยกับคนอื่น ๆ มีคนแนะนำให้ใช้กระเป๋า...แต่บ้านไกลยังไงก็ยังกังวลอยู่ดี OTL รถตู้ขับกันเถื่อนมากมาย กลัวลูกบุบสลายใจหายไป (แค่นิ้วคนในเด็นทำหักเรายังวิตกจริตกลัวของตัวเองหัก555+) ถ้าลูกทนทานปานคูโบต้าละก็ จะไม่กังวลเลย OTL แต่อย่างว่าละ...ต่อให้ทำจากเหล็กเป็นคูโบต้าก็ไม่ค่อยกล้าทำอะไรรุนแรง อันนี้บอกเหตุผลไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม 555+ (กลัวลูกเตะเอา...โทษฐานทำให้เจ็บ กร๊าก)

แต่อาจลองหากระเป๋าดอลธรรมดามาใช้ดู แต่ต้องคิดอีกที ใจนึงยังลังเลอยู่ เพราะก็ยังรู้สึกว่าห่วงลูกมากกว่าตัวเองอยู่ดี แต่ดูๆแล้วพี่เจนใช้ของipleท่าทางจะใช้ดี อาจจะลองไปดู ๆ ไว้

....

ไปมีตครั้งนี้ทำให้เราเรียนรู้ว่า...

- นักเฟซอับเก่ง ๆ ทานสมองดอลเป็นข้าวเที่ยง555+(พี่ยุ้ยบีบคอ)
- การติดขนตาสด ๆ โดยพี่ยุ้ย...เป็นยังไง

ปล.พี่ยุ้ยทานเค้กสตอเบอรี่...เห็นแล้วอยากไปสั่งเค้กอีกก้อน OTL <<< หนทางต่อต้านกิเลสด้านการบริโภคของหวานยังอีกยาวไกล

สำหรับเอนทรี่ก่อนหน้านี้ ขอขอบคุณทุกคนที่ห่วงใยให้กำลังใจ
ตอนนี้คิดได้แล้วว่าชีวิตมันเป็นสัจธรรม...บางสิ่งก็เกินกว่าเราจะยื้อไว้ได้

เราคิดว่าน้องชายเราคงมีความสุขแล้ว...ป่านนี้คงไปวิ่งเล่นสบายที่ปลายฟ้าโน่น
ขอบคุณสำหรับกำลังใจในช่วงหลายๆวันที่ผ่านมามาก ๆ ค่ะ